{"id":8606,"date":"2020-06-18T16:30:00","date_gmt":"2020-06-18T14:30:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.giqs.org\/food-pro%c2%b7tec%c2%b7ts-masterarbeit-belegt-3-platz\/"},"modified":"2020-08-03T16:42:55","modified_gmt":"2020-08-03T14:42:55","slug":"masterscriptie-3e-plaats","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.giqs.org\/nl\/masterscriptie-3e-plaats\/","title":{"rendered":"Food Pro\u00b7tec\u00b7ts masterscriptie op de 3e plaats"},"content":{"rendered":"\n

De DLG (Deutsche Landwirtschafts-Gesellschaft) heeft de Wilhelm Rimpau-prijs 2020<\/a> toegekend aan drie innovatieve en praktijkgerichte masterscripties in de plantenproductie. Namens het bestuur van de DLG heeft een onafhankelijke jury uit de in totaal 25 zeer goede inzendingen drie bijzondere werken geselecteerd. De derde plaats ging naar Elena Zopes<\/a> van de Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universit\u00e4t Bonn, die in het kader van het INTERREG-project Food Pro\u00b7tec\u00ad\u00b7ts onderzoek deed naar herwinbare grondstoffen. De prijs is vernoemd naar Wilhelm Rimpau, de “vader van de Duitse plantenveredeling” en oprichter van de zaadveredelingsafdeling van de DLG.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Elena Zopes uit Bonn ontving de derde prijs, die met 1.000 euro is bedeeld, voor haar masterscriptie over “N-dynamica van de combinatie van vaste en vloeibare meststoffen in suikerbieten als derde schakel in de vruchtwisseling”. Het proefschrift werd uitgevoerd in de onderzoekseenheid herwinbare grondstoffen van de Landbouwfaculteit van de Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universiteit Bonn, in samenwerking met de Hogeschool Bonn-Rhein-Sieg en werd begeleid door Prof. Dr. Ralf Pude, Prof. Dr. Martin Hamer en Michael Stotter. Het onderzoek werd gefinancierd in het kader van het Duits-Nederlandse samenwerkingsproject Food Pro\u00b7tec\u00b7ts.<\/p>\n\n\n\n

In haar masterscriptie onderzocht Elena Zopes de N-mineralisatie van verschillende Miscanthus-meststoffen en vergeleek deze met de N-dynamiek van andere belangrijke landbouwmeststoffen. Het doel van haar werk was om te achterhalen of Miscanthus stikstof in de bodem kan binden over een lange periode en tegelijkertijd vrijgeven in overeenstemming met de eisen van de plant, waardoor potenti\u00eble N-verliezen worden verminderd en tegelijkertijd een hoge opbrengst wordt bereikt.<\/p>\n\n\n\n

Deze vraag werd gesteld omdat Miscanthus al wordt gekenmerkt door een hoog absorptievermogen als strooisel in de dierenstallen. Aangezien Miscanthus ook als vergroenende plant tal van positieve effecten heeft op de bodem en het milieu, kan men er ook van uitgaan dat de teelt van dit gewas de komende jaren zal uitbreiden. De masterscriptie van Elena Zopes toonde aan dat de opname van gehakte Miscanthus stikstof in de bodem gedurende een lange periode kan binden en deze ook weer kan vrijgeven zoals de plant dat wil.<\/p>\n\n\n\n

\n